Sposób Killiana

Obecnie z powodu dużych niekiedy zniekształceń pooperacyjnych – mało używany, chyba w zapaleniu szpiku (osteomyelitis) ścian kostnych. Sposób Killiana odróżnia się od poprzedniego zachowaniem górnej krawędzi oczodołu w kształcie listwy, dzięki której zniekształcenie pooperacyjne jest znacznie mniejsze jeśli nie nastąpi obumarcie listwy kostnej w górnej krawędzi – co opisywano. Ponieważ w operacji zatoki czołowej istotne jest, jak to wyżej wspomniałem, wytworzenie szerokiego kanału poprzez labirynt sitowy, większość operatorów otwiera zatokę czołową poprzez dolnooczodołową ścianę (Jansen); otwór ten w górnej ścianie oczodołu rozszerza się częściowo na ścianę przyśrodkową (Lynch) wytwarzającą kanał opisany. Należy przy tym unikać uszkodzenia bloczka (trochlea). [patrz też: pestka moreli gorzkiej, rezonans gdynia, karta dawcy szpiku ]

Powiązane tematy z artykułem: karta dawcy szpiku pestka moreli gorzkiej rezonans gdynia