Podczas badania chybkosci tetna badany unosi reke na wysokosc barku

Podczas badania chybkości tętna badany unosi rękę na wysokość barku. W chorobach narządu krążenia chybkość tętna może być prawidłowa lub zmieniona tak iż powstaje wtenczas tętno chybkie (pulsus celer ) lub leniwe (pulsus tardus). Tętno chybkie jest objawem bardzo znamiennym dla zrównoważonej niedomykalności zastawek tętnicy głównej, zależnie od tego czy ściana tętnic ulega w tej wadzie w okresie skurczu nagłemu znacznemu rozciągnięciu przez dużą falę krwi, wyrzucaną przez przerosłą i rozszerzoną lewą komorę, a w czasie rozkurczu szybko się zapada wskutek odpływu znacznej ilości krwi do lewej komory. Tętno chybkie jest w tej wadzie zarazem i wysokie. Jeżeli poszczególne skurcze lewej komory są niejednakowej siły, stopień chybkości oraz wysokości fal tętna jest niejednakowy. W związku z obniżeniem napięcia ściany tętniczej sprzyjającym szybszemu rozszerzeniu światła tętnicy w okresie skurczu serca chybkie tętno może pojawia się także w chorobach narządu krążenia przebiegających z gorączką, zwłaszcza w ostrym wrzodziejącym zapaleniu wsierdzia. Ta odmiana tętna chybkiego cechuje się tym, że tętno jest jednocześnie małe (pulsus celer et parvus ). Tętno chybkie nie jest objawem właściwym tylko chorobom narządu krążenia tętno chybkie i wysokie spotyka się także w chorobie Basedowa i w blednicy a chybkie i małe w chorobach gorączkowych w ogóle. [patrz też: rezonans magnetyczny, reaktory chemiczne, porady psychologiczne ]

Powiązane tematy z artykułem: porady psychologiczne reaktory chemiczne rezonans magnetyczny