Inne tetnice osluchuje sie w miejscu ich przebiegu

Inne tętnice osłuchuje się w miejscu ich przebiegu. W stanach prawidłowych w tętnicy podobojczykowej oraz szyjnej słychać ton skurczowy, zależny od prawidłowych drgań ściany tętnicy, wyprowadzonej z równowagi przez docierającą do niej krew, oraz ton rozkurczowy, udzielony z zastawek półksiężycowatych. W pozostałych tętnicach nie słychać żadnych dźwięków, jeżeli osłuchiwać tętnicę bez ucisku różnica bowiem napięcia ściany tych tętnic w okresie skurczu i rozkurczu jest nieznaczna. W chorobach narządu krążenia w tętnicy szyjnej i podobojczykowej może nie być osłuchowych zmian albo też ton skurczowy zostaje zastąpiony przez szmer skurczowy, zależnie od nieregularnych drgań ściany tętnicy, a w tętnicach leżących bardziej obwodowo (ramienna, sprychowa, udowa nawet tętnica łuku dłoniowego i in. ) może pojawiać się ton. Read more „Inne tetnice osluchuje sie w miejscu ich przebiegu”

Gdy czynnosc serca ulep poprawie i ucisk na tetnice bezimienna sie zmniejszy, prawa tetnica szprychowa otrzymuje coraz wiecej krwi

Gdy czynność serca ulep poprawie i ucisk na tętnicę bezimienną się zmniejszy, prawa tętnica szprychowa otrzymuje coraz więcej krwi. Wskutek tego wysokość fali tętna poprawia się w niej coraz bardziej aż wreszcie tętno może stać się w prawej tętnicy szprychowej wyższe niż w lewej. 6) w niedomykalności zastawki trójdzielnej tętno w prawej tętnicy szprychowej bardzo często jest słabsze niż w lewej, zależnie od ucisku tętnicy bezimiennej przez rozszerzoną górną żyłę główną i prawą bezimienną 7) czasami w przypadkach nie zarosłego przewodu tętniczego Botalla zależnie od odpływu krwi z tętnicy głównej do tętnicy płucnej przed odejściem lewej tętnicy podobojczykowej tętno w lewej tętnicy szprychowej może być słabsze. Różnicę wysokości tętna w tętnicach górnych i dolnych kończyn spostrzega się w chromaniu przerywanym oraz w zwężeniu cieśni tętnicy głównej. Osłuchiwanie tętnic Tętnice osłuchuje się bez ucisku, ucisk b owiem zwężając światło tętnicy może wywołać pojawienie się szmeru. Read more „Gdy czynnosc serca ulep poprawie i ucisk na tetnice bezimienna sie zmniejszy, prawa tetnica szprychowa otrzymuje coraz wiecej krwi”

W przypadkach zamkniecia przez tetniak tetnicy glównej swiatla którejkolwiek z tetnic odchodzacych od tetnicy

W przypadkach zamknięcia przez tętniak tętnicy głównej światła którejkolwiek z tętnic odchodzących od tętnicy głównej tętno w odpowiedniej górnej połowie ciała może nawet zupełnie zniknąć 5) w zwężeniu lewego ujścia żylnego, czasami nawet w okresie wydolności krążenia, tętno jest słabsze w lewej tętnicy szprychowej, zależnie od ucisku tej części łuku tętnicy głównej, od której odchodzi lewa tętnica podobojczykowa, przez lewą gałąź tętnicy płucnej, uniesioną ku górze przez znacznie rozszerzony lewy przedsionek i przez lewe uszko sercowe; ma znaczenie także przepełnienie krwią tętnicy płucnej i niedostatek krwi w tętnicy głównej, wywołany zwężeniem lewego ujścia żylnego, różnica tętna jest znaczniejsza, gdy chory leży, natomiast słabnie, gdy chory siedzi lub stoi. O wiele częściej w zwężeniu lewego ujścia żylnego niejednakowość tętna w jednoimiennych tętnicach bywa w okresie wybitnej niewydolności krążenia, zwłaszcza jeżeli zwężenie lewego ujścia żylnego jest skojarzone z organiczną niedomykalnością zastawki dwudzielnej. Gdy niewydolność jest bardzo znaczna, dołącza się względna niedomykalność zastawki trójdzielnej. W tych warunkach prawa komora, prawy przedsionek, główna żyła górna oraz żyły bezimienne, szczególnie prawa z rozgałęzieniami, rozciągają się uciskają bliżej leżące tętnice. Odbija się to przede wszystkim na wypełnieniu tętnicy bezimiennej, wskutek czego tętno w prawej tętnicy szprychowej maleje, a nawet prawie znika. Read more „W przypadkach zamkniecia przez tetniak tetnicy glównej swiatla którejkolwiek z tetnic odchodzacych od tetnicy”

Takie tetno nazywamy tetnieniem jednakowym (pulsus differens)

Takie tętno nazywamy tętnieniem jednakowym (pulsus differens). Zależnie od tego, która cecha tętna jest niejednakowa odróżnia się: 1) heterotopizm (pulsus differens heterotopicus) mający związek z nieprawidłowym przebiegiem, przeważnie wrodzonym, jednej z jednoimiennych tętnic bardzo często w tych przypadkach w miejscu prawidłowej siedziby tętnicy wyczuwa się tylko jej gałązkę, sama zaś tętnica leży gdzie indziej 2) heterochronizm (pulsus dijierens heterochronicus), gdy różnica dotyczy czasu 3) heterodynamizm (pulsus differens heterodynamicus), gdy niejednakowa jest wysokość tętna 4) heteromorfizm (pulsus dijerens heteromorphoticus), który cechuje różny kształt krzywej tętna. Heterochronizm, heterodynamizm i heteromorfizm bardzo często współistnieją. Wywołuje je utrudnienie dostawania się krwi do jednej z tętnic jednoimiennych wskutek ucisku z zewnątrz lub wskutek zmian chorobowych w ścianie tętnic. Tętno niejednakowe spotyka się: 1) stwar dnieniu tętnic na tle zwężenia (np. Read more „Takie tetno nazywamy tetnieniem jednakowym (pulsus differens)”